Post Tagged ‘co-ouderschap’

Kinderen willen mama én papa, allebei

januari 8, 2013

Loyaliteitsconflicten bij scheiding

“Jouw papa is wéér eens te laat. Typisch! Zie je wel dat hij niet deugt!!” Liselot hoort haar mama razen en vlucht naar haar kamer. Ze vindt het vreselijk als mama zo over papa praat. Telkens weer is het een steek door haar hart, want hoeveel papa ook tegen mama heeft geschreeuwd, het is en blijft haar papa. Liselot zit te mokken op haar kamer. Ze heeft het gevoel dat ze moet kiezen tussen haar mama en papa”. (uit de gezinsbond van 22 juni 2012).

Het gebeurt bij een scheiding vlugger dan je beseft: persoonlijke negatieve gevoelens, die je hebt naar je ex toe en die via de kinderen worden geventileerd. Het is voor jou misschien een ontlading, maar voor jouw kind is het een grote belasting.

In aanwezigheid van je kinderen jouw ex zwart maken of kwaad spreken over hem of haar, jouw ex de schuld geven van al jouw miserie of tegen de kinderen zeggen: “je bent precies jouw vader/moeder!”, het leidt er allemaal toe dat jouw kind in een loyaliteitsconflict komt. Een kind voelt zich verbonden met de beide ouders, het is loyaal naar allebei, het neemt het voor hen op, een kind is zijn ouders trouw: het is voor de helft zijn papa en voor de helft zijn mama. Als de ene ouder de andere afkraakt, dan krijgt het kind het gevoel dat het tussen zijn ouders moet kiezen. Het mag zich niet goed voelen bij de andere ouder, het voelt zich hier dan schuldig over.

Een kind zal veelal kiezen voor de ouder die het meest (emotionele) zorg nodig heeft of het zal zich telkens opnieuw aanpassen aan de ouder bij wie het op dat ogenblik verblijft. Is het kind bij de moeder, zal het kind zich helemaal aan de moeder aanpassen en meegaan in haar verhaal en het omgekeerde wanneer het bij de vader is. Het kind zal de twee werelden van papa en mama gescheiden houden, waardoor het nergens helemaal zichzelf kan en mag zijn. Wees maar zeker dat het kind later zelf geconfronteerd zal worden met gedragsproblemen of relatieproblemen.

Je kind houdt van jullie allebei

Bij een scheiding is het belangrijk dat je jouw kind de toestemming geeft om bij de andere ouder te gaan, om de andere ouder graag te zien.

Hoe doe je dat?

  • door geen kwaad te spreken over de andere ouder
  • door te stoppen met ruziemaken
  • door contact van je kind met de andere ouder toe te laten
  • door jouw kind toe te laten een leuke tijd bij de andere ouder te hebben en het zich vrij te laten voelen om over zijn leuke tijd bij mama of papa te vertellen, maar ga je kind zeker niet uithoren of neem niet onmiddellijk een standpunt in als jou iets niet aanstaat
  • door jouw ex als mama of papa te respecteren en te eren

VOORWAARDEN VOOR EEN SUCCESVOL CO-OUDERSCHAP

november 8, 2012

Evolutie van de klassieke verblijfsregeling naar verblijfsco-ouderschap

Vroeger had je de klassieke verblijfsregeling als standaard: de kinderen werden aan de moeder toegewezen en mochten één weekend om de veertien dagen en de helft van de vakanties bij de vader. Van deze regeling werd slechts afzonderlijk afgeweken.

Sedert de bilocatiewet van 18 juli 2006 – waarbij de rechter op vraag van minstens één van de ouders de mogelijkheid van verblijfsco-ouderschap (evenveel tijd bij de moeder en de vader) moet onderzoeken, doch kan weigeren wanneer het volgens hem of haar niet de meest passende oplossing is – is de tendens dat er meer en meer verblijfsco-ouderschap of bilocatie wordt toegepast. Ook bij de echtscheidingen door onderlinge toestemming.

De achterliggende reden hiervoor is dat de vader, evenzeer als de moeder, bij de opvoeding van hun kinderen betrokken wilt zijn, wat op zich uiteraard heel positief is. Bij een verblijfsco-ouderschap kunnen de kinderen bovendien een band met hun moeder én vader opbouwen, wat bij een klassieke verblijfsregeling minder evident is.

Maar is co-ouderschap voor de kinderen ook altijd de beste oplossing ?

Niet alle co-ouders zijn achteraf gezien helemaal tevreden over verblijfsco-ouderschap. Ze denken dan vooral aan het over en weer verhuis van de kinderen met hun koffers, met het risico dat de kinderen zich nergens thuis voelen. Een klassieke verblijfsregeling zou voor meer stabiliteit zorgen.

Zelf wijs ik in mijn bemiddelingen de ouders erop dat verblijfsco-ouderschap niet alleen over tijdsverdeling gaat, maar dat co-ouderschap ook een ingesteldheid is. Het gaat over samen de kinderen opvoeden, samen verantwoordelijk zijn, samen overleggen. Verblijfsco-ouderschap is niet voor iedereen weggelegd. Als je hiervoor kiest, dan moet je hiervoor bepaalde inspanningen doen.

Voorwaarden voor een succesvol co-ouderschap

Om co-ouderschap te doen slagen, zijn er een aantal vereisten:

1. De ouders moeten met elkaar kunnen communiceren en overleggen. Soms heeft het tijd nodig om in goed overleg te kunnen gaan. In het begin kan overleg moeilijk zijn omwille van de emoties.

2. Je moet vertrouwen hebben in elkaar: vertrouwen dat de andere ouder goed voor de kinderen zorgt, het geld voor de kinderen effectief aan de kinderen besteedt, enz.

3. Respect hebben voor elkaar als vader en moeder van jullie kinderen. Dat de andere ouder het anders doet dan jij is niet noodzakelijk slechter of beter. Het is gewoon anders en kan zelfs voor jullie kind verrijkend zijn.

4. Het hebben van een zekere rijpheid: je eigen ego en negatieve gevoelens tegenover jouw ex opzij kunnen zetten en het belang van jullie kind kunnen vooropstellen.

5. Co-ouderschap moet ook praktisch haalbaar zijn: als één ouder op grote afstand van de school gaat wonen, is een lange autotocht in de week naar en van de school gewoon niet praktisch. En ook wanneer je bijvoorbeeld wegens jouw job weinig tijd in de week kan vrijmaken voor jouw kinderen, is co-ouderschap niet de ideale regeling. Wees hierin eerlijk met jezelf.

6. Rekening houden met de kinderen: de kinderen zelf moeten zich ook goed voelen bij een regeling van bilocatie en de regeling aankunnen. Je kan experimenteren in de verdeling van de tijd: week/week, wissel om de drie dagen, of nog anders. Kleine kinderen die nog niet naar school gaan hebben dan weer nood aan één zorgfiguur en tieners bouwen hun eigen sociale leven op en afhankelijk hiervan zullen ook zij hun voorkeur in de verblijfsregeling hebben.

Slagen jullie hierin dan zullen de kinderen zeker bij een verblijfsco-ouderschap gebaat zijn, dit ondanks het over en weer verhuis. Uit getuigenissen van kinderen blijkt dat zij zich zowel bij moeder als bij vader kunnen thuisvoelen.

SPULLEN VERGETEN

oktober 30, 2012

Co-ouderschap houdt in dat kinderen hun spullen voor school, hun sportgerief en andere persoonlijke spullen steeds weer heen en weer moeten nemen. Het overkomt iedereen wel eens dat iets bij de andere ouder is blijven liggen, dat zoon- of dochterlief dringend nodig heeft. Door vele kinderen (en ouders) wordt dat als vervelend ervaren en het wordt echt wel lastig als dat vergeten frequent gebeurt.

Hoe voorkomen?

In de getuigenis hieronder vind je een heel bruikbare tip, dat effectief werkt tegen het vergeten van spullen:

“We hebben afgesproken dat als de kinderen iets bij mij laten liggen en ze dat bij hun vader thuis nodig mochten hebben, dat het dan mijn verantwoordelijkheid is om het naar ze toe te brengen. Datzelfde geldt voor hem. Als ze iets bij hun vader thuis laten liggen en ze willen het hebben als ze bij mij zijn, dan moet hij het komen brengen. Deze regeling heeft tot gevolg gehad dat er aanmerkelijk weinig dingen meer per ongeluk bij de één of de ander blijven liggen. Voordat de kinderen bij mij weggaan, loop ik heel zorgvuldig met ze na of ze alles hebben wat ze de komende twee weken bij hun vader nodig hebben. Want ik heb er geen zin in om steeds een eind te moeten rijden om ze een boek of een paar gympjes achterna te brengen.” (uit Co-ouderschap. Een gids voor ouders die na de scheiding hun kind samen willen blijven opvoeden van Miriam Galper).

AFSTAND TUSSEN TWEE HUIZEN BIJ CO-OUDERSCHAP

oktober 22, 2012

Als de ene ouder in de gezinswoning blijft wonen, ga je dan als andere ouder op zoek naar een woning in de buurt? Kinderen ervaren dat in ieder geval over het algemeen als positief.

Spullen vergeten

In getuigenissen van kinderen in co-ouderschap komt heel dikwijls naar voren dat ze het lastig vinden om hun spullen altijd over en weer te zeulen van de ene ouder naar de andere. Ze moeten altijd weer vooruit denken als er een wissel aankomt: “wat moet er allemaal mee?”. Het gebeurt dan ook wel eens dat ze een schoolboek, hun leuke trui of knuffel bij de ene ouder zijn vergeten. In dat geval ervaren de kinderen het als leuk wanneer de ouders op korte afstand van elkaar wonen. Ze zijn vanaf een bepaalde leeftijd niet meer afhankelijk van hun ouders wat het vervoer betreft en kunnen dus zelf te voet of met de fiets bij de andere ouder binnenspringen om datgene dat ze zijn vergeten op te halen. De ouders geraken bovendien niet geïrriteerd dat ze de rit opnieuw moeten overdoen. Tip voor de ouders: maak je niet te snel boos als je kind iets heeft vergeten en laat toe dat jouw kind bij de andere ouder binnenspringt om haar trui of zijn schoolboek op te halen.

Kinderen en hun leefwereld

Wanneer je als ouder in elkaars buurt blijft wonen, betekent dat ook dat de kinderen tijdens hun verblijf bij welke ouder ook steeds in hun eigen leefwereld – de school, vriendenkring, sportclub, jeugdbeweging, … – blijven. Kinderen vinden het niet zo leuk dat wanneer de ene ouder verder weg gaat wonen, zij het ene weekend niet aan hun wekelijkse activiteiten kunnen deelnemen, zij niet zomaar bij een vriend kunnen langsgaan of steeds weer van het vervoer van hun ouders afhankelijk zijn.

De fiscale aftrekbaarheid van onderhoudsgeld

mei 19, 2012

Je bent gescheiden en betaalt onderhoudsgeld voor jouw kind. Dan is dit onderhoudsgeld voor 80% fiscaal aftrekbaar van het totale netto inkomen.

De fiscus stelt evenwel als voorwaarde, dat het onderhoudsgeld op regelmatige basis wordt betaald. Lichte vertragingen in de betaling worden door de fiscus aanvaard. Wordt als regelmatig beschouwd: een onderhoudsuitkering die niet meer dan drie maanden, na het begin van de maand waarop ze betrekking heeft, is betaald.

Dus wanneer er meer dan drie maanden is verstreken tussen de eerste van de maand, dat er onderhoudsgeld moest worden betaald, en de dag waarop het onderhoudsgeld effectief wordt betaald, is het laattijdig betaalde onderhoudsgeld niet langer fiscaal aftrekbaar.

Voorbeeld

Vader betaalt op 19 mei 2012 het onderhoudsgeld voor de maanden januari, februari, maart, april en mei 2012. Enkel het onderhoudsgeld met betrekking tot de maanden maart, april en mei 2012 zijn voor 80% fiscaal aftrekbaar: er is minder dan drie maand verstreken tussen 1 maart 2012 (en 1 april) en 19 mei 2012. Het onderhoudsgeld met betrekking tot de maanden januari en februari 2012 is niet langer fiscaal aftrekbaar: er is meer dan drie maand verstreken tussen 1 januari 2012 (en 1 februari) en 19 mei 2012.

Let wel op bij fiscaal co-ouderschap:

Er is hoe dan ook geen fiscale aftrekbaarheid van het onderhoudsgeld wanneer bij co-ouderschap, op vraag van de ouders, de verhoging van de belastingsvrije som voor kinderen ten laste (= een fiscaal voordeel van het co-ouderschap) onder de beide ouders wordt verdeeld (artikel 104, 1° en 2° WIB 1992).

Diegene die onderhoudsgeld betaalt, doet er dus best aan om zich vooraf te informeren wat fiscaal gezien in zijn of haar situatie het meest voordeligst is: of het betaalde onderhoudsgeld voor 80% fiscaal inbrengen, of genieten van het fiscaal voordeel van het co-ouderschap (verhoging van de belastingsvrije som). Beide combineren kan echter niet.

Als erkend scheidingsbemiddelaar licht ik de betrokkenen bij een scheidingsbemiddeling hierover in.

Voor meer info over echtscheiding en fiscaliteit kan ik verwijzen naar het boek “Hoe optimaliseer ik mijn echtscheiding. Gevolgen van een echtscheiding op het vlak van de fiscaliteit, de sociale zekerheid en de verzekeringen” van Dirk Miseur.

Het grote co-ouder doe boek.

april 12, 2012

Het grote co-ouder doe boek.

Een boek, aan te raden voor mensen, die gaan scheiden en willen kiezen voor co-ouderschap.

In dit boek, dat geschreven is door Petra Vollinga naar aanleiding van haar eigen scheiding met co-ouderschap, vind je tips terug over hoe je de scheiding vertelt aan je kinderen, welke houding je nodig hebt om co-ouderschap te laten slagen, hoe je constructief met je ex kan omgaan, logistieke tips over de spullen van de kinderen, over het gemis van je kinderen en over de komst van nieuwe partners, wat je van elkaar mag verwachten als (stief)ouder en (stief)kind en wat juist niet.

Aan dit boek is een blog verbonden, waarin Petra Vollinga over haar eigen ervaringen als co-ouder vertelt.

http://www.degroteco-ouderwebsite.nl/

Co-ouderschap waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven wonen

augustus 31, 2011

Naar aanleiding van een reportage van Telefacts van VTM werd ik door hen gecontacteerd met de vraag of ik als scheidingsconsulent & bemiddelaar ervaring heb met mensen die bij scheiding ervoor kiezen om de kinderen in hetzelfde huis te laten wonen, waarbij vader en moeder afwisselend volgens de verblijfsregeling bij de kinderen inwonen. Birdnesting heet dat. Ze wilden weten of een dergelijke regeling werkt.

Voor- en nadelen van birdnesting

Het grote voordeel van birdnesting is ongetwijfeld, dat kinderen in hun vertrouwde huis blijven wonen en niet over en weer moeten verhuizen. Praktisch verandert er voor het kind niet zoveel; het blijft in zijn eigen huis, zijn eigen kamer, zal naar dezelfde school blijven gaan, kan zijn vriendenkring behouden en verder naar zijn hobby-clubs blijven gaan, … Dit zijn aspecten welke voor het kind inderdaad heel belangrijk zijn, feit dat niet alles ineens wegvalt en verandert.

Maar birdnesting heeft daarnaast ook een aantal nadelen:

1. Het betekent dat er op drie plaatsen wordt gewoond (in de gezinswoning + elk van de ouders op een eigen plek), hetgeen niet voor iedereen financieel haalbaar is.

2. Voor de ouders kan zo’n regeling emotioneel behoorlijk zwaar zijn. Ze blijven in hetzelfde huis wonen, zij het niet op hetzelfde moment; ze blijven geconfronteerd worden met elkaars gewoontes en levensstijl. Het kan het verwerkingsproces van de relatiebreuk serieus wat bemoeilijken.

3. Op huishoudelijk vlak is het raadzaam om afspraken te maken, die door beiden worden nageleefd. Wanneer de ene ouder wat slordiger is dan de ander, er rommel wordt achtergelaten, dat door de andere ouder moet worden opgeruimd, er geen boodschappen werden gedaan, … kunnen er heel wat conflicten ontstaan. Als het zover komt, is het beter om een andere regeling met twee huizen uit te werken.

4. En wat als iemand een nieuwe partner heeft? Gaat die mee in die regeling? Of moet die een week alleen achterblijven?

Tijdelijke regeling

De nadelen zorgen ervoor, dat in de praktijk ‘birdnesting’ niet altijd even vlot verloopt. Ik stel dan ook vast dat, wanneer ouders kiezen voor ‘birdnesting’, het meestal om een tijdelijke regeling gaat. Na verloop van tijd wordt er meestal omgeschakeld naar een regeling met twee huizen.


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.